FIONA

W domu mieszka z nami kotka, która wabi się Fiona. Niektórzy z Was już ją znają;)
To nasza  kochana pupilka, która wcale nas nie słucha, robi co jej się żywnie podoba. Chodzi własnymi ścieżkami. Kotkiem opiekuje się Emilka, czesze ją, karmi, i zmienia żwirek w kuwecie.
Fiona latem cały dzień biega po ogródku,  goniąc za ptaszkami, obserwując owady, lub zagląda za ogrodzenie, ciekawa innego świata ?;)  Teraz, kiedy zimno, a balkon zamknięty, kotka nasza się nudzi! Nic nie robi tylko cały dzień leży, na sofie! Mruczy, czasem chrapie - dosłownie! Nawet oka nie otworzy, żeby zobaczyć kto usiadł obok!
Jest puszysta, ma długie kolorowe włosy i trzeba ją czesać. Codziennie, niestety. Szybko robią się jej kołtuny, wówczas weterynarz pomaga nam w pozbyciu się ich, a jak już się nie da nic z nimi zrobić to w domu mamy  kangura, lub pudelka ;)

Oczywiście, że Fiona jest najlepszą zabawką dla Natalki! Czasami się zastanawiam, dlaczego nie ucieka przed nią, ale daje się złapać Natalce za ogon! A potem  tylko miauczy w niebo głosy!  Kotka nigdy celowo, nie zrobiła jej krzywdy, a mówię Wam, że czasem lecą kudły! Złości się, kiedy Fiona jest poza jej zasięgiem  np na szafie ;)

Uważam, że zwierzęta pozytywnie wpływają na rozwój dziecka. Dzieci uczą się troski o innych, odpowiedzialności, wykształca się w nich poczucie obowiązku. Uczą się wrażliwości, współczucia, zrozumienia  danej sytuacji np. jak kotek choruje, to rozumieją, że podobnie jest z ludźmi.  Ze zwierzętami nasze dzieci czują się bardziej bezpieczne, mniej samotne w różnych, czasem trudnych  dla nich okolicznościach.