Strajk Natalki

No i po świętach;)
Za szybko się skończyły, za mało ich było.
Ja nawet nie zdążyłam się nimi nacieszyć, nie zdążyłam odpocząć, a już ich nie ma.
Jednak kiedy chodziłam do pracy, czekałam na nie z większą tęsknotą, mocniej odczuwałam ich magię.
Teraz kiedy jestem w domu, każdy dzień wydaje się taki sam, czasem nie pamiętam czy to piątek czy sobota.
Jest mi dobrze z dziewczynkami, cieszę się że mogę z nimi być od rana do wieczora, ale przyznam że również tęsknię za ludźmi, za rozmowami z koleżankami, za kawą w ich towarzystwie, za pracą mniej bo różnie w niej było.
Na szczęście szybko mija moja nostalgia i uśmiecham się do siebie, że fajnie mi tak w domku z dziewczynkami i nie zamieniłabym tego na coś innego.
Wiem, że czeka mnie poszukiwanie nowej pracy, najlepiej na miejscu ( moja jest aż 90 km dalej), ale ten temat jeszcze odkładam.

Natalka natomiast strajkuje od rana.
Nie chciała się przebrać, ani ubrać.
Pokazywanie języka to ostatnio norma, zachwyca się nim bo odkryła że ma go w buzi;)

No i od rana Natalka robi mi porządek w szafkach ;)