Pierwsze wieczorne wyjście bez Natalki

Wczoraj na weekend przyjechała do nas moja mama. Jedyna okazja, żeby wieczorem gdzieś wyjść, bo zazwyczaj na noc nie zostaje;)
Wybraliśmy się do kina na "Mój rower".
Jak ja dawno nigdzie nie byłam, poważnie:)
Emilka 10 letnia córka doskonale da sobie radę, gorzej z Natalką, jest wciąż na piersi, mimo jej 17 miesięcy:)) Byłam pełna obaw jak to będzie, nie wiedziałam jak to przeżyje i Natalka i babcia, ale pierwszy raz musi być ;))
A było cudownie!
Babcia z Natalką świetnie się dogadały, a zaznaczam, że moja mama daleko mieszka i widzimy się może raz, dwa razy w miesiącu, bo wciąż pracuje.
Bo przy babci jest najlepiej, bo babcia jest cierpliwa, tłumaczy wszystko na spokojnie, nie denerwuje się,  bawi się i słucha, bo babcia wszystko zrobi dla Natalki i oczywiście dla Emilki.
Żaden telefon nie zakłócił naszego spokoju, nie było płaczu, nie było marudzenia, a jak wróciliśmy Natalka smacznie spała;)

Bardzo się cieszę, że mogliśmy wyjść gdzieś bez Natalki, sami razem dawno nigdzie nie byliśmy.
Potrzebne nam to było, nawet bardziej mi niż Jurkowi. Trochę się odchamiłam, chciałam doznać uczucia tęsknoty za Natalką;))
Film znakomity, nawet nie sądziłam, że się na nim wzruszę do łez. Muzyka ściska za serce, piękna!

Dziewczyny szukają fajnej muzy do tańców;)))