Aniołek z różkami

Natalka, przypomina aniołka o dużych niebieskich oczach, blond włosach, uroczym, wdzięcznym uśmieszku.
Mówi ładnie do zobacienia, paprasiam ( przepraszam ), dziękuję, pa pa, plosie ( proszę ).
Trzepocze rzęsami, robi niewinną minkę. Potrafi być grzeczna i słucha mnie czasem, utuli i powie tak kocham Cię ;)
Ale mówię Wam to mała psotnica, łobuz, słodka aktoreczka jakich mało.
Natalka nie znosi jak obcy ludzie ją zaczepiają, w rozmowie z nimi jest bardzo ostrożna, przybiera postawę obronną, najczęściej spuszcza wzrok i się nie odzywa ;))
Ostatnio na mieście, zaczepiła nas jakaś Pani, zachwycając się Natalką, nagle wypytywała się o przedszkole, a właśnie w poprzednim poście pisałam jaki to u nas śliski teamt. Natalka w końcu się odezwała i powiedziała "idź sobie już Pani, no idź". Oblał mnie zimny pot. Pani sobie poszła. A Natalka zmroziła ją jeszcze swoim diabelskim wzrokiem, że psuje nam spacer i w ogóle...;))

Na spacerze Natalkę wszystko dookoła interesuje, ja czasami za nią nie nadążam!

Huśtawki muszą być obowiązkowo, są najlepsze na świecie ;)

Jest etap hulajnogi, ale mamy taką już starą i zniszczoną po Emilce, może ktoś coś fajnego poleci, o linki poproszę ;)

Wspinanie, włażenie po drzewach jest ekstra, a ja tylko za nią biegam! 

Tak zawsze robi i wszędzie, w sklepie, czy na poczcie,  jak tylko widzi, że może się gdzieś zawiesić ;) 

Obraża się na mnie czasem..

Albo jest niezadowlona z czegoś, a ja nie wiem z czego ? 

Zbiera patyczki, ba! 

Badyle!

Chodzi po krawężnikach..

Zawsze mi tak robi i wie, że tego nie lubię ;)